Polinezja Francuska rozciąga się na 118 wyspach tworzących pięć archipelagów na Południowym Pacyfiku. Większość odwiedzających ląduje w Papeete na Tahiti, a następnie wyrusza na Moorea – skąd odpływa prom – oraz nad lagunę Bory Bory, natomiast nurkowie kierują się na atole Tuamotu. Polinezja Francuska jest francuską wspólnotą zamorską, nie należy jednak do UE i pozostaje poza obszarem „Roam Like at Home": nawet francuska karta SIM korzysta tam z roamingu na warunkach ustalonych przez operatora, chyba że abonament obejmuje Polinezję Francuską.
Najważniejsze informacje o Polinezji Francuskiej
- Roaming UE: nie jest objęty zasadami „Roam Like at Home"
- Lokalne sieci: zależnie od abonamentu
- Numery alarmowe: pogotowie ratunkowe (SAMU) 15; policja 17; straż pożarna 18; ratownictwo morskie 16
- Ambasady: brak; Australia posiada konsulat generalny w Papeete, USA – agenta konsularnego, a Wielka Brytania obsługuje Polinezję Francuską ze swojej ambasady w Paryżu
Wjazd
Wiele narodowości, w tym obywatele Wielkiej Brytanii, może przebywać w Polinezji Francuskiej bez wizy do 90 dni, w ramach limitu trzech miesięcy w każdym półroczu. Polinezja Francuska nie należy do strefy Schengen: wiza Schengen nie uprawnia do wjazdu, a zezwolenia na pobyt wydane w innych krajach nie dają prawa wjazdu ani pobytu. Obywatele UE nie potrzebują wizy, lecz powinni podróżować z paszportem. Elektroniczne zezwolenie na podróż nie jest wymagane.
Przemieszczanie się między wyspami a zasięg sieci
Air Tahiti i Air Moana obsługują połączenia z lotniska Tahiti-Faa'a na pozostałe wyspy, a z Papeete na Moorea kursują promy. Vini podaje, że jest jedyną siecią obejmującą zasięgiem wszystkie pięć archipelagów – łącznie 66 wysp – dlatego poza tym obszarem sygnał może być niedostępny. Przed wylotem na atole warto pobrać mapy offline oraz szczegóły rezerwacji.
Cyklony, trzęsienia ziemi i morze
Między listopadem a kwietniem mogą występować tropikalne burze i cyklony, zdarzają się też trzęsienia ziemi. Po silnym wstrząsie na wybrzeżu tsunami może nadejść w ciągu kilku minut – należy natychmiast przenieść się na wyżej położony teren. Jedyna komora hiperbaryczna znajduje się w Papeete, dlatego nurkowie powinni upewnić się, że ich operator jest w stanie zapewnić transport do tej placówki. Przestępczość jest niska, lecz zdarzają się drobne kradzieże – należy unikać odludnych miejsc i plaż po zmroku. Od czasu do czasu dochodzi do protestów i strajków, które mogą przerodzić się w zamieszki, dlatego warto trzymać się od nich z daleka.
Zdrowie, pieniądze i obyczaje
Szpitale dobrze radzą sobie z leczeniem rutynowych schorzeń, jednak poważniejsze przypadki mogą wymagać ewakuacji medycznej. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) oraz brytyjska GHIC nie obowiązują w Polinezji Francuskiej, dlatego ubezpieczenie podróżne jest niezbędne. Występuje ryzyko dengi i chikungunya, a po ulewnych deszczach wzrasta też zagrożenie leptospirozą. Walutą jest frank CFP, powiązany kursowo z euro. Dolarów amerykańskich się nie przyjmuje; karty płatnicze działają w większości hoteli i sklepów na Tahiti i Borze Borze, a bankomaty można znaleźć na Tahiti i głównych wyspach – na odleglejsze wyspy warto zabrać gotówkę. Należy zawsze mieć przy sobie dokument tożsamości ze zdjęciem, ubierać się skromnie poza Tahiti, Moorea i Borą Borą oraz prosić o pozwolenie przed wizytą w marae, ponieważ niektóre święte miejsca wymagają zgody.
Łączność
Podróżna karta eSIM zainstalowana przed wyjazdem łączy się z siecią zaraz po wylądowaniu na lotnisku Tahiti-Faa'a, co pozwala uniknąć poszukiwania karty SIM po długim locie. Abonament dla Oceanii obejmuje również Australię, Nową Zelandię, Fidżi i inne wyspy Pacyfiku; abonament dla Polinezji Francuskiej sprawdza się w przypadku jednorazowego pobytu. Warto zostawić w telefonie dotychczasową kartę SIM do odbierania kodów bankowych, wyłączając transmisję danych w roamingu.
Lokalne karty SIM: karty przedpłacone sprzedają Vini i Vodafone, m.in. na poczcie; karta Travel SIM Vodafone wymaga okazania paszportu i wypełnienia formularza rejestracyjnego.
Ochrona konsularna: do kogo dzwonić w Polinezji Francuskiej
- Zadzwoń pod numer 15 po pogotowie, 17 na policję, 18 do straży pożarnej i 16 po pomoc na morzu.
- Polinezja Francuska jest częścią Francji, dlatego nie ma tu ambasad. Australia posiada konsulat generalny w Papeete, Stany Zjednoczone – agenta konsularnego w Punaauia, wspieranego przez ambasadę w Suva na Fidżi, a Wielka Brytania obsługuje wyspy ze swojej ambasady w Paryżu. Przed wyjazdem należy sprawdzić, która placówka odpowiada za Polinezję Francuską dla danego kraju.
- Językiem urzędowym jest francuski, a tahitański jest powszechnie używany.
Najczęściej zadawane pytania o Polinezję Francuską
Czy mój abonament francuski lub unijny działa w Polinezji Francuskiej?
Nie na podstawie przepisów UE. Polinezja Francuska leży poza UE i obszarem „Roam Like at Home", dlatego operator stosuje własne stawki roamingowe, chyba że abonament obejmuje ten kierunek.
Czy będę mieć zasięg na wyspach zewnętrznych?
Nie wszędzie. Zasięg sieci komórkowej sięga 66 wysp, dlatego należy pobrać mapy i dokumenty przed opuszczeniem Tahiti.
Z jakiej sieci korzysta karta eSIM Telcomii w Polinezji Francuskiej?
Zależy to od wybranego abonamentu – dostępne są sieci 4G i 5G tam, gdzie jest to możliwe.
Czy można płacić dolarami amerykańskimi?
Nie. Należy płacić we frankach CFP lub kartą, a na odległe wyspy zabrać gotówkę.
Krótkie podsumowanie
Zainstaluj kartę eSIM przed długim lotem, podróżuj z paszportem, pobierz mapy przed wyjazdem na wyspy zewnętrzne, weź franki CFP, po silnym trzęsieniu ziemi na wybrzeżu natychmiast udaj się na wyżej położony teren i zapisz numery 15 oraz 17.
Zobacz abonamenty dla Polinezji Francuskiej →
Podobne artykuły:
Chcesz pozostać w kontakcie bez niespodzianek?
Aktywuj swoją kartę eSIM w kilka sekund i podróżuj w sieci do ponad 200 krajów i terytoriów.
Zobacz plany